Bir ders projem için Adnan Menderes Havalimanı,Dış Hatlar’ın fotoğraflarını çekecektim,bunun için Izmir’e gitmem gerekiyordu bende gittim.Istanbul’da ki bir çekimden hemen sonra gece yola çıktım.Uyumayı ve oturmayı bilmeyen,sürekli uykusunda kendinden geçip üzerime yıkılan bir adamla geçirdiğim yolculuk sonunda Izmir’e vardım.Içimde araba sürme isteği vardı,ancak eve giderken otobandaki servis alanındaki birkaç sürüş olayların umduğum gibi olmadığını gösterdi.Herneyse,havalimanında çekim için gerekli prosedürler sanırım beni artık usandırdı,bende her zaman rahatça çekebileceğim şeyleri çekmeye karar verdim.Gene de ilgili yazımı havalimanına bırakıp izinle evrakla uğraşmayacağım bir mimari proje çekmeyi düşünmeye koyuldum.Derken trafikte araba sürmeyi öğrendim.Izgi’yle çay içmek için kapandığı saatte gittiğimiz Doğal Yaşam Parkı’nda babamdan gelen telefonla iznin çıktığını öğrendim ve ertesi sabah havalimanına gittim,hemde arabayla,ne büyük özgürlükmüs be!Birkaç gün içinde iyice sürer oldum,pek alıştım.Daha fazla devamsızlık yapmamak için bugün Kocaeli’ye geri döndüm,selamlar.
kusen sendeki bu qerqin surat ifadesi yanındaki qusel bayanda olması qerekirken cook mutlu ifadeler wermiş demek sen ii araba kullanıyon ama senın haberin yok =) ;) oqrenceqin daha cook sey war arabayla ilqili :) sabırsızlanma…
Bu yüzün ifadesine anlam veremedim. Yani aslında verdim ama söyleyemem. Utanırım..
Hayırdır abicim?? Hani sigarayı camdan atarsın rüzgardan içeri girer, sonra enseden aşağı inerken tam çatalda yakalarsın… Öyle bir ifade !!!
Volkan sana katılmadan edemiyorum :) İlk sürüşlerden biri olsa gerek ;)